Marskość wątroby

Istotą tej choroby jest postępujące i nieodwracalne włóknienie miąższu wątroby. Prawidłowe leczenie pozwala na spowolnienie tego procesu.

Marskość wątroby możemy podzielić na:

• alkoholową zastoinową
• pozapalną
• żółciową
• uwarunkowaną genetycznie

Poalkoholowa marskość wątroby rozwija się po długotrwałym okresie picia  (u 15% alkoholików). Dzienna dawka alkoholu, która może spowodować marskość to 3-4 drinki u mężczyzn i 2- 3 u kobiet.

Pozapalna marskość wątroby jest wynikiem wirusowego zapaleniami wątroby (typ B i C). Zapalenie typu B najczęściej spotykane jest w południowo-wschodniej Azji, rzadko występuje w Ameryce czy w Europie. Zakażeniu tego typu można zapobiegać przy pomocy szczepionek.
Typ C jest obok alkoholu najczęstszą przyczyna marskości wątroby. Nie ma szczepionki zapobiegającej zakażeniu tym wirusem.

Inne przyczyny marskości wątroby spotykane są rzadko.

Stłuszczenie wątroby (nadmierne gromadzenie się tkanki tłuszczowej), które sprzyja występowaniu marskości wątroby występuje przy cukrzycy otyłości i chorobach układu krążenia. Bardzo często związane jest też z rodzajem diety (spożywanie dużej ilości  nienasyconych kwasów tłuszczowych – typowa dieta „ polska”).

Objawy, które towarzyszą marskości wątroby: 

Do wczesnych objawów należą: rumień dłoni, przerost ślinianek, zwłóknienie.
Do objawów późnych można zaliczyć: osłabienie, brak apetytu, nudności, chudnięcie, bóle brzucha, obrzęki, wodobrzusze, powiększenie wątroby i śledziony, charakterystyczne poszerzenia naczyń na skórze klatki piersiowej i pleców tzw. pajączki.
Możliwymi objawami są także: zwiększona skłonność do wybroczyn i krwawień, żółtaczka, świąd skóry, zaburzenia koncentracji, dezorientacja, zaburzenia snu, rozwój nowotworu wątroby.

Leczenie marskości wątroby:

Uszkodzenie wątroby jest nieodwracalne, można jednak zahamować jego postęp. Warunkiem koniecznym jest  bezwzględny zakaz picia alkoholu. W przypadku zakażeń wirusowych typu C stosowane jest leczenie z zastosowaniem interferonu. Leczenie farmakologiczne ma na celu zmniejszenie powikłań wynikających z zaburzeń czynności wątroby. Najlepsza metodą leczenia jest przeszczep tego narządu, szansa na przeżycie sięga 90%